Περίπατος στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη Βεροίας) !
Το νέο δίκτυο μονοπατιών και πεζοπορικών διαδρομών στην Ημαθία !

Γράφει και φωτογραφίζει ο Πάνος Γεωργιάδης

• Αν ταξιδέψεις στη Βέροια θα το δεις και θα εκπλαγείς !

   
  Τόπος: Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη Βεροίας)

   
  Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη Βεροίας) βρίσκεται στις κατάφυτες βορειοανατολικές πλαγιές των Πιερίων Όρων, δίπλα στις όχθες του ποταμού Αλιάκμονα, περίπου 11-15 χλμ. νότια της Βέροιας.
  Δίπλα στη μονή, μέσα στο καταπράσινο και βραχώδες περιβάλλον των στενών του Αλιάκμονα, σχηματίζεται ένας μικρός αλλά πανέμορφος καταρράκτης από τα νερά των ρεμάτων που κατεβαίνουν από τα Πιέρια Όρη προς τον ποταμό. Ένας παράδεισος της φύσης ιδανικός για περπάτημα, χαλάρωση, δροσιά αλλά και γιατί όχι για μια βουτιά στα παγωμένα νερά…;
   

  Στη Βέροια βρεθήκαμε στο πλαίσιο παρουσίασης το έργου «Δημιουργία Δικτύου Μονοπατιών και Διαδρομών Πεζοπορίας Δήμου Βέροιας», μια σημαντική πρωτοβουλία για την ανάδειξη του φυσικού πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής, δημιουργώντας ένα οργανωμένο δίκτυο πεζοπορικών και ποδηλατικών διαδρομών που αναδεικνύει την περιοχή, τους παραδοσιακούς οικισμούς, τα σημεία φυσικού ενδιαφέροντος, την τοπική ιστορία, τη γαστρονομία και τα προϊόντα του τόπου.
   
• Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης – NextGenerationEU. Αποτελεί μια ολοκληρωμένη αναπτυξιακή πρόταση που φιλοδοξεί να καταστήσει τη Βέροια έναν ελκυστικό, σύγχρονο και ασφαλή πόλο έλξης για πεζοπόρους, ποδηλάτες και λάτρεις της φύσης από την Ελλάδα και το εξωτερικό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Σημαντικό μέρος του δικτύου διασχίζει προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000 (όπως οι Ειδικές Ζώνες Διατήρησης «Όρος Βέρμιο» και «Στενά Αλιάκμονα»), δίνοντας τη δυνατότητα στον επισκέπτη να περιηγηθεί σε τοπία σπάνιας βιοποικιλότητας, πυκνά δάση, ποτάμια και καταρράκτες. Παράλληλα, οι διαδρομές περνούν από παραδοσιακούς οικισμούς, όπως το Σέλι, η Κουμαριά και το Ξηρολίβαδο, συνδέοντας τη φυσική ομορφιά με την τοπική αρχιτεκτονική, την ιστορία και την παράδοση